خانه

*کلیسای سن‌سِورن

رضا فرمند

 


اسکلتی سنگی،

ستون‌های بلند سنبله‌وار،

پنجرهای زیر سقفی، تاق‌های نوک‌تیز، شولای گوتیک

*

سن‌سورن Saint-SÚverin،

سند سنگی زیستن اسقف‌هاست؛

خدامردانی که با واژه‌های خارائین سخن می‌گفتند

*

اکنون که روزگار،

ویله‌هایِ کشیشان را خاموش کرده‌است؛

هارمونی معماری شنیده می‌شود

*

ایمان، گاه، سخت‌ترین پوستینی نیست که آدمی می‌پوشد؟

پوستینی سیاه و هزار تکه:

تکه‌ای برای گوش، تکه‌ای برای چشم، تکه‌ای برای دل

و هزاران تکه‌ی بزرگ و کوچک بر پُرسش‌ها

و چنین بود که اسقف‌ها با دهان کلیسا

فرمان سوزاندن دانشمندی را می‌دادند

و ایمان چیزی نمی گفت.

 

پاریس ۳۰ دسامبر، ۲۰۰۵

-----------------------------

* Saint-SÚverin