خانه

هتل آلزاس

رضا فرمند

 


اسکار وایلد پی‌در‌پی در تالار هتل راه می‌رود

و بورخس از پنجره

با چشم‌‌های نابینای‌اش به آبی‌ سن می‌اندیشد.

*

آنقدر تشنه‌ام که می توانم بشکه‌ای آبجو را سر بکشم!

در تالار هتل،

هوای زمان تازه مانده است و هنوز نرم است!

در تالار هتل، هزاران نفر جا به جا می‌شوند

و به آرامی از هم می‌گذرند بی آنکه به هم تنه بزنند

*

اسکار وایلد به سختی می‌توانست

در این هتل که دو ستاره‌ بیشتر نداشت زندگی کند

یادش اما اکنون در همین هتل که چهار ستاره شده است

به رایگان می زید؛

و آوازه‌اش چنان بلند شده است

که هتل، خود را بردار کوچک او می‌داند.

*

لندن، با گرایش جنسی اسکار در افتاده بود

و اسکار با هنرها و هوس‌هایش گریخت

و ستاره نبوغ‌اش را به سینه‌ی پاریس آویخت

*

اتاق‌های باستانی اینجا دو گونه‌اند:

ارزان‌ترها پنجره‌اشان رو به حیاط خلوت باز می‌شود

و گران‌ترها به سن

من فکر می‌کنم که بورخس

همیشه اتاقی را می‌گرفت که رو به سن باز می‌شد

هر چند نابینا بود.

*

اسکار وایلد پی‌در‌پی در تالار هتل راه می‌رود

و بورخش از پنجره

با چش‌های نابینای‌اش به آبی‌ سن می‌اندیشد.

 

پاریس ژوئیه ۲۰۰۶

----------------------

* Hotel d’Alsace

هتل آلزاس، که اکنون نامش به هتل L’Hotel تغیر یافته هتلی تاریخی است. این هتل، در « کوی هنرهای زیبا» قرار دارد که یکی از کوچه‌های فرعی «کوی سن» است. هتل آلزاس مهمانان سرشناس بسیاری داشته است. اسکار وایلد و خورخه لوئیس بورخس از سرشناسترین مهمانان این هتل بوده‌اند. هتل آلزاس پیشتر هتل دو ستاره‌ای بوده است ولی بعدها ضمن نگهداشت معماری اصلی‌اش، دستی عاشقانه به سر و رویش کشیده و آنرا بازسازی کرده‌اند. این هتل اکنون لوکس و چهار ستاره است. اتاق هایش را نامگذاری کرده‌اند و به هر اتاق نام سرشناسترین فردی را داده‌اند که در آن اقامت کرده است. اتاق شماره ۶، برای نمونه، اتاق اسکاروایلد است. و اما چند کلمه در باره‌ی اسکار وایلد:

 

اسکار وایلد Oscar Wilde (1900- 1854) شاعر و نمایشنامه‌‌نویس بزرگ ایرلندی در سال ۱۸۹۵ به جرم همجنسگرایی (همجنسگرایی در آن سال‌ها جرم قلمداد می‌شد) در لندن به دو سال زندان با اعمال شاقه (کار اجباری) محکوم شد. وی در زندان به شدت از نظر روحی و جسمی آسیب دید: نگهبانان تحقیرش می‌کردند. در این میان حق سرپرستی دو فرزندش را از دست داد؛ املاک‌اش را هم حراج کردند. اسکار وایلد پس از آزادی از زندان در سال ۱۸۹۷ به تبعیدی خودخواسته تن داد و به پاریس رفت. او در پاریس زندگی نابسامانی داشت و سرانجام در سال ۱۹۰۰در هتل آلزاس Hotel d’Alsace بر اثر ابتلاء به بیماری مننژیت در گذشت. وی در پرلاشز، گورستان هنرمندان به خاک سپرده شده است.

اسکار وایلد بسیار تیزهوش و زودجواب بود. می گویند در سفر به آمریکا وقتی مامور گمرک از او می پرسد که اگر چیز باارزشی به همراه دارد اعلام کند، او زود در پاسخ میگوید:  «جز نبوغ‌ام چیزی ندارم که اعلام کنم!»  I have nothing to declare, but my genius

شناخته‌شده‌ترین نمایشنامه‌اش که هنوز هم اجرا می شود « اهمیت جدی بودن»‌ است.

 The Importance of Being Earnest (1895)

*

Jorge Luis Borges (1899-1986)

خورخه لوئیس بورخس، افسانه‌پرداز بزرگ آرژانتینی، هم مدتی در این هتل اقامت کرده است.