خانه

 پیشواز شعر

رضا فرمند

 


شعر که می‌‌آید می‌خواهم

با همه‌ی واژه‌ها پذیرایش شوم!

*

من ایمیل‌هایم را زود جواب می‌دهم

قبض‌هایم را زود می‌پردازم

و واژه‌هایم را از سنگینی‌ عهدها و پیمان‌ها سبُک می‌کنم

هر پیمان، اندکی جای شعر را تنگ می‌کند

هر انتظار، اندکی جای شعر را تنگ می‌کند

*

من به کسی گیر نمی‌دهم؛

و واژه‌هایم را به هر میدانی نمی‌فرستم

هر تنش، اندکی جای شعر را تنگ می‌کند.

*

در گشودن گره‌های ساده شتاب می‌کنم

هر گره‌‌ِ اندیشه، از شتاب واژه‌ها می‌کاهد

واژه‌ها باید آسوده باشند

تا بتوانند هر ناگهان شعر را بنویسند.

*

شعر که می‌آید همه‌ی واژه‌ها را پُر می‌کند

شعر که می‌‌آید همه‌ی واژه‌ها را راه می‌کند

شعر که می‌آید همه‌ی واژه‌ها را پله می‌کند

شعر که می‌آید همه‌ی واژه‌ها ر ا پَر می‌کند

*

شعر که می‌‌آید می‌خواهم

با همه‌ی واژه‌ها پذیرایش شوم!

 

۱۶ آپریل ۲۰۰۷