|
رضا
فرمند |
||
|
:سرودهای
برگزیده نه، قدیمی
ترین زندانی
سکوت است /
شعرهای
کوتاه ******************************************************* نه،
قدیمی ترین
زندانی سکوت
است!
۱ سنگینیِ
سکوتِ ما از
چیست؟ «نه»ی
هزاره ها در
ما سنگ گشتهاست! ۲ «نه»ی من کمتر از
خدا مقدس
نیست! وقتی که«لحظه»
هیچ لحظه رهایم نمی
کند. ۳ «نه»
را عزیز
بداریم «نه»
هوای آزادیست. ۴ «نه» را
باید از سلول «آری»
برهانیم نه گاه بر همهی
آری های
سر است. ۵ من از
سرزمینی می
آیم که در آن «سئوال»
مخفی ست. و «نه»
محکوم به مرگ! ۶ در سرزمین
من «نه» را حتی
از سکوت
بیرون می
کشند و آن را در
اسیدِ «آری»
حل می کنند. ۷ «نه» باید
به میان کلمه
ها برگردد «نه» باید
مثل سلام
عادی شود «نه» ملاکِ
حقیقتِ «آری»
ست! ۸ «نه» گل
آزادی ست! ناموسِ
واقعی انسان
است! «نه» را از زندانِ
سکوت
برهانیم! ۹ وقتی که
حتی یک «نه» در زندانِ
سکوت بماند «آری» دروغ محض
است. ۱۰ «نه» مظلومترینِ
کلمه هاست تبعیدیِ
«آری» بوده
است به دروغ
مبدل شده است به سکوت
مبدل شده است «نه» مظلومترینِ
کلمههاست قدیمیترین
زندانیِ
سکوت است! ۱۱ وقتی که «نه»
رها شود بر شهر
نور کلمه
خواهد تافت. آنگاه حتی خدا
فروتن
خواهد شد. کپنهاک.
فوریه، ۱۹۹۰ ************************ شعرهای
کوتاه
۱ در محاصرهی
مرگ چشمهی
کوچکِ قلبام
را به سرزمینِ
بیکرانِ
کلمه گشودهام. ۲ در من دوباره بوی
تو می آید! از خود ریشه ریشه
جدا شدهام! ۳ آرامش را کاش می
توانستم گهگاه از مرگ
بربایم! ۴ آینده از بذر کلمه
آکنده است کشتزارِ
شعرِ من
اکنون آه...! ۵ در جشن تولدِ
هستی هیچ ستاره دور نخواهد
بود. ۶ زندگی
کلمه را چنان به راز
می آمیزد که مرگ را
هرگز باور نمی
کنیم! ۷ از تار و پودِ
کلمه فرش شعر
بزرگی می
سازم با نقش های
ستاره. ۸ با قّلابِ
کلمه روزی رازماهیِ
عظیمِ جهان
را از اقیانوس
زمان صید می کنیم! ۹ انکارِ آب...!؟ باید زلال شد! ۱۰ شهر را مثل کتابی
ورق بزنیم! فصلِ تازهی
آن را ما چرا
ننویسیم! ۱۱ باید جز به شک
یقین نکنم خورشید سرد بود! ۱۲ در هم به جستوجوی
گذرگاهی می
کاویم همدیگر را
واژه واژه می
گردیم تا سرودِ خود
را کامل کنیم! ۱۳ نمی شناسمات از واژه
هایم هنوز... بیرون
نیامدهای! ۱۴ شادی بالن پنهانیست که بزرگ می
شود بزرگ
می شود و جهان را با خویش می
برد. ۱۵ زنجیر
واژگانام
را بازوانِ
ستبر جهان پیوسته می
گسلد ۱۶ محیط جویباریست -بی صدا و
پنهان- در عمقِ هر
کلمه
جاری. ۱۷ از بازار مهر
و دلدادگی امروز نیز
واژه را همچو سکهی
بی رونقی به خانه
آوردم. ۱۸ از بذر گندم سنبله می
روید وز دانههای
خشم گله گله جانور وحشی! ۱۹ کلیدِ شعر را
فشردهام اینک همه جا می
درخشم. ۲۰ شهوت چیست که
جوشش ناگاهاش
گاه از سر کلمه
نیز
می گذرد ۲۱ در زن تصوریری از
ابدیّت به آینهی
لذّت می افتد. ۲۲ با نگاهات
راهایم کن! با صدایت
رهایم کن! با رفتاراَت
رهایم کن! بگذار سوی تو جاری
شوم! ۲۳ آینده با نگاهاَم
باش! با سکوتاَم
باش! با رفتاراَم
باش! آینده با واژه با لحظهام
باش! ۲۴ هان... بر زمینِ «کلمه»
خود را تا بی دریغ
نپاشی نمی رویی! ۲۵ از راهِ
مطمئن لذّت بیا تو را به
پناهگاهِ
امنی برسانم خاطره جای امنی
نیست! ۲۶ در عمر خود از کلمه درختی می
کارم. ۲۷ از پُرسشی به
پُرسشی دست به دست
شدم و پرواز واژه
را هیچگاه
نتوانستم بی دغدغه
تماشا کنم. ۲۸ حقیقت در سمت
جویبار کلمه
است! ۲۹ واژه گاه از من سیلگونه
گذر می کند چشم که می
گشایم می بینم آنسوی دور و
پَرتِ
خویشتنام. ۳۰ به رسیدن که
می رسم محو می شود در
من آرزویم
سر رفتهاست. ۳۱ ناموس در دولِ مرد و
نازنازی زن
نیست ناموس آزادیست. ۳۲ درد را با هق
هق بلند می
گفتیم کلمه ها را تندبادِ
حادثه تارانده بود. ۳۳ آرمانام را تا لمس می کنم
جان می گیرد و همچو
هیولایی به واژگانام
هجوم می برد. ۳۴ می خواهم از
لحظهها
بدوم و زمان را
پشتِ سر
بگذارم بی تابام! در سکوتام
می دوم در نفرتام
می دوم و در مهراَم. بی تابام! ۳۵ بر شرابِ
شادی و کشفام دردا که
همواره قطرهای از
شوکرانِ مرگ چکیده است. ۳۶ تقویم اقیانوسِ
ساکت و
مرموزی ست! غریو موجِ
بلنداَش را تنها آنگاه می
شنوی که
کشتیِ سالی
را غرق می کند. ۳۷ حادثه در سکوت
رهایم کرده
است! هان... چه کسی از «اکنون»
بزرگتر
سخنی دارد من راهِ واژه را
گم کردهام! ۳۸ در عید تنهایی
فشرده می شود فشرده می شود و سنگینیاش ناگاه تا ژرفنای
خاطرههایت فرو می
کشاند. ۳۹ تا به آبِ
زلالِ معنا
رسم زمین کلمه را لحظه به لحظه
می کاوم ۴۰ در بیکران
رؤیا ها بی نشان شدهام
بی تو یا با تو تنهایم! ۴۱ لحظه چه شگفتانگیز
است سنگین است
همجو جهان و سبک همچو
فراموشی! ۴۲ بانگ برزدم
که مقدس منام و کلمه خدای خدایان
است اکنون حس می کنم که
روشن تراّم! حس می کنم که
زیباتراَم! ۴۳ هرچه به
زندگیام
دقیق می شوم می بینم که جز
در «کلمه» راه
نپیمودهام ردِّ پایم در
هیچ کجا جز
کلمه نیست شعر را باید
عزیز بدارم! ۴۴ بنویسیم! بنویسیم! تا هوای شهر از کلمه معطر شود (۱۹۸۷ تا۱۹۹۱)
|