خانه

نگینه های شعر هوشنگ صهبا

 
 


معماری تن تو، تاریخ انحناست!

(انسان شیشه‌ای)

*

و هر پرنده‌ای به خاک بر می گردد

(شعری برای زمزمه، همان

*

ای مهربانی!

ای ادامه‌ی رگهای آبی من در مهتاب! (همان)

*

بتهون، همیشه در فضا جریان دارد

-------------------------

برگرفته از:

تاریخ تحلیلی شعر نو