خانه

نگینه‌های شعر شاهین نجفی

 
 


مثل مادرم با اون زندگی زوری

زنی که خلاصه شد تو قابلمه و قوری...

هفتاد سال زن بوده یعنی کلفت

یعنی چیزی تو زندگیش ندید جز خفت...

زنی که همیشه یه سایه انو می پائید

عروسکی که مَرد به هر شکل باش می‌خوابید

(ما مرد نیستیم، وبلاگ شاعر)

*

یک ابر سیاه هزار ساله

روی سر ماست شبیه پتو (ارثیه، همان)

 

حافظ گندیده‌ی تاقچه

همیشه فال بد؛ سال بد

سقوط رو به جلو ( همان)

------------------------

برگرفته از: وبلاگ شاعر