خانه

نگینه‌های شعر لیلا کُردبچه

 

از هر درختی طنابی‌ آویخته ا‌‌ست

هر روز می‌تواند گناهی تازه به گردنم بیندازد

(شعر۱، شعر نو)

*

 

کافی‌ست تو را به نام بخوانم

تا ببینی که لکنت، عاشقانه‌ترین لهجه‌هاست

(لکنت، وبلاگ شاعر)

*

در نقطه‌های کور خانه زندگی می‌کنم

(گوشواره‌های مروارید، همان)

*

زمین، گردتر از آنست

که هر بار پشت سرمی‌گذاری‌ام

پیش روی‌ات نباشم

(هیچ درختی سیب نداده است، تاسیان)

--------------------------------

برگرفته از: وبلاگ شاعر،

تاسیان، شعرنو