خانه

نگینه های شعر هوشنگ ایرانی

 
 


غار کبود می دود

یکسره جیغی بنفش می کشد! (کبود)

*

این غبارها پستی خواهند گرفت (کاساندرا)

*

آخرین قدم‌ها چه سخت پیموده می شوند. (همان)

----------------------------------

برگرفته از:

تاریخ تحلیلی شعر نو