|
نگینههای
شعر مهناز
حمیدی |
||
|
و
گرهای میزنم
بر انتهایش
کور (تنهائی،
سایت شاعر) * من
هنوز میروم با
خورشیدی که
در قلبم سقوط
کردهاست (با
اینکه آزردهاند
مرا اینهمه،
همان) * سردترین
بادهای
جهان در
تنام وزیدن
گرفتهاند (آستان
باد، همان) ------------------------------- برگرفته
از: سایت شاعر
|