خانه

نگینه‌های شعر مهناز حمیدی

 
 


گیس تنهائی‌ام را می‌بافم با درد

و گره‌ای می‌زنم بر انتهایش کور (تنهائی، سایت شاعر)

*

من هنوز می‌روم

با خورشیدی که در قلبم سقوط کرده‌است

(با اینکه آزرده‌اند مرا اینهمه، همان)

*

سردترین باد‌های جهان

در تن‌ام وزیدن‌ گرفته‌اند (آستان باد، همان)

-------------------------------

برگرفته از: سایت شاعر