خانه

نگینه های شعر مهرنوش قربانعلی

 
 


مویرگ های شعرم منقبض شده‌اند

لخته‌ای فکرهایم را بسته

(کالبد‌شکافی، قابیل)

*

با سرعتی سرطانی... زده است به تار و پودم!

سلولهایم سکوت کرده‌اند...

این بیماری علاجی دیگر ندارد؟

(جراحی، همان)

*

این جراجی باز بسته نمی شود؟ (همان)

*

نمی گذارم روزهایم را تقویم ورق بزند...

چهار فصل را خودم می نویسم

(قرارهای نیامده)

------------------------------

برگرفته از: قابیل