خانه

نگینه های شعر بیژن فارسی

 
 


من این همه راه آمده‌ام

تا تکه‌ای از سکوت تو باشم (هوای همیشه‌ی تو)

*

فقط قصه های تو معنا داشت! (همان)

*

با گریه، گره خورده‌ام در گلو!

*

راستی این واژه ها

کی از کودکی من پاک شدند؟

(روزگار غریبی ست)

*

آدمی تا پرنده را گم نکرده است

غربت بر شانه هایش نخواهد نشست!

---------------------------------

برگرفته از:

وبلاگِ شاعر Baar Aftaow