خانه

نگینه‌های شعر پروین باوفا

 
 

 
بیست سال است که پوست تنم

جز با حریر هم‌آغوش نبوده است!

(تافته جدابافته، غرفه)

*

زنانگی‌ام را سالیان درازی‌ست

که در پشت قله‌های صعب العبورعشق

جا گذاشته‌ام (حلقه، همان)

 

پل نگاه تو هم شکست در پشتِ پای من!

(بن‌بست، همان)

-----------------------------------

برگرفته از: غرفه