خانه

نگینه های شعر علی اخگر

 
 


هشت سال و هفت ماه و شش روز

حبس ابد کشیدم

بی‌گناهی‌ام سیاسی بود (چند شعر، مانی‌ها)

*

من، پرت شدم روی خودم

و مردم (همان)

*

دریا مدام حرفهای خودش را پس می گیرد (همان)

*

کلمه، وقتی کنار کلمه بنشیند

جایی دارد. (همان)

*

تو حالا کلمه‌ی بزرگی شده‌ای

و در جامعه‌ی جملات جایی داری (همان)

--------------------------

برگرفته از:

نشریه‌ی الکترونیک مانی‌ها