خانه

نگینه های شعر رضا افضلی

 
 


از موجهای عاصی آورده کف به لب

وز تکمه‌ های خُردِ صدف در کناره ها

پیداست که:

دریا، دریده پرهنش را. (دریا، هزار و یک شعر)

*

چهار کودک من

چهار رشته‌ی زنجیر دست و پای پدر

چهار قفل به لب ها

چهار میخ صلیب

 به جلجتای معاش (چهار کودک من، همان)

--------- ----------------------------
برگرفته از:
هزار و یک شعر