خانه

جهان پُر از راه است

رضا فرمند

       

حق با زندگی‌ست خطر کن

سکس

آفرین هدیه‌ای فردایی‌ست!

واژگانت را همیشه سبز نگه دار

باور کنی کوه می‌شوی

اکنون، خدایان هم آدم شده‌اند

چقدر با تو بودن زیبا بود!

زنان پالایشگاه وقت‌اند

با دلشوره مخالفت کن!

قلب زمان همیشه اکنون است

واژن

از شکست اگر نیاموزی شکست می‌خوری!

بدون پریدن به شعر نخواهی رسید

زن، تنها راه همه‌ی انسان‌هاست

زبان زبان‌اش

الماس خوشبختی

به یاری شعرم برمی‌خیزم

چوچوله

آامید را باید واژه به واژه‌ آموخت

زندگی می‌گوید

خوشبینی

وقت را آبیاری کن

برهنگی

خطابه‌ی واژن

دست وقت را بگیر

با پرچم برهنگی

سیب و کلید

هماغوشی

زلزله‌ای با ریشتر مرگ

آزادی مرتد شده است

شراب

موتور شعر همیشه باید روشن بماند

آینه‌هایت را زیاد کن

عاشق سکس توام

زبان زبان‌اش

زن، سخن‌اش را باز گذاشته بود

 

آذربایجان

جهان، تشنه‌ی دروغ شماست!

حباب‌های دروغ

اعدام پاسخ کدام پُرسش است؟

کتاب ایران ورق می‌خورد

تجاوز

چقدر مصرف دروغ شما بالا بود

ما دروغ شما را باور نمی‌کنیم

 

شنای شامگاهی زن سالخورده

با زور، هیچ پیامی را نباید به دل‌ها نوشت!

همه می‌‌خواهند شهروند آزادی شوند

 

هیچ کس کاری به کار باران ندارد

پرنده باران‌تر است

هرچه می‌گویم اقرار کن!

   

زن یعنی زندگی به زبان ساده