خانه

امید را باید واژه به واژه‌ آموخت

رضا فرمند

 

 

 

من پرنده‌ی فردای خویشتن‌ام
پرنده‌ای کز واژه‌های انسان پَر کشیده است.
*
امیدم را شتابانده و رها کرده‌ام
امیدم را پرانده و رها کرده‌ام‌
*
امیدم را به شتاب افکنده‌ام
امیدم را به اوج افکنده‌ام
*
امید را باید واژه به واژه‌ آموخت
امید را باید شتاب به شتاب درنوشت
*
دل امید از تکاپوهاست
دل امید از شتاب‌هاست
*
واژه‌های امید از جنبش است
واژه‌های امید از پیروزی‌ست
*
امید را باید چنان نوشت که همیشه تازه بماند
امید را باید چنان به اوج افکند که هیچگاه فرود نیاید

۲۳ آپریل ۲۰۰۹