|
من
اگر در شعر
بیفتم |
رضا
فرمند |
|
|
چه
کسی به
پرستاریام
خواهد
شتافت؟ * من
اگر در شعر
بیفتم و واژههایم
گسسته شوند آرمانهایم
را چه کسی واژه
به واژه کنار
هم خواهد
گذاشت؟ * من
اگر چندین
سال در
کوهستانهای
پُرخطر شعر
سرگردان
شوم؛ وحشیترین
معناها را
ببویم و
با آنها،
عطری شگرف
بسازم چه
کسی آنرا از
من خواهد
خرید؟ * مینویسم
که پرسشهایم
گرسنه
نمانند! نهنگ
گرفتار آبهای
قطبی دَمِشگاهاش
را برای خودش
باز نگه میدارد! کپنهاک،
۲۰۰۲ ------------------------------- چاپ
۲۶ آپریل
۲۰۰۸
|