|
کودک |
رضا
فرمند |
|
|
هیچ
شتابی نمیتواند
کودک را پشتِ
سر بگذارد هیچ
راهِ
دشواری نمیتواند
به پای کودک
بپیچد * کودک
از شگفتی
آینده چه کم
دارد؟ کدام
سخن آینده را
کودک در نمییابد؟ بلندترین
اندیشههای
مادر را کودک
به آسانی خم
میکند * کودک،
از پُرسشهای
خودش بالا میرود؛ و
پاسخهای
خودش را میجوید. کودک
از همهی
آرمانهای
ما بلندتر
است و
از همهی
پاسخهای ما
سرشارتر کودک
را نباید از
خود آکند با
کرانههای
خود نباید
کودک را در
میان گرفت در
برابر کودک،
راه باید شده
راه! * من
کودکی ندارم! با
اینهمه، از
نگاهِ
کودکان،
بارها تَرَک
خوردهام! * چشمهای
کودک را نمی
توانی که
نخوانی! همهی
سخنها در
برابر کودک
سکوت میکنند همهی
گامها در
برابر کودک
درنگ میکنند گامهای
کودک میاندیشند! گامهای
کودک فرزانهاند! کپنهاک،
۲۰۰۶ ----------------------------------- *Your children are not your children… You may give them your love but not your thoughts Khalil Gibran, The Prophet
|