خانه

دمکراسی هماغوشی

رضا فرمند

 

 

در دمکراسی هماغوشی

هیچ‌کس مال هیج‌کس نیست؛

و مرزهای تن، درون تن می‌ماند.

*

تن، از درون باز می‌شود و کلیدش

همیشه در ژرفای جان می‌ماند

*

در دمکراسی هماغوشی

گلبرگ‌های هوس است که باز می‌شود و بستر می‌شود

و هوس که هشیارترین گل‌هاست،
با شتاب خودش باز می‌شود

  *

در دمکراسی هماغوشی، 

زن، الهه‌ی‌ تن خویش است

و مرد، خداوند تن خود

*

در دمکراسی هماغوشی

خوشی با دو دهان می‌خندد؛

و پروازهای بستر، تقسیم می‌شود

*

در دمکراسی هماغوشی

هیچ‌کس مال هیج‌کس نیست!

و مرزهای تن، درون تن می‌ماند.

 

۱۴ دسامبر، ۲۰۰۷