|
از
سرشت دوستداشتن |
رضا
فرمند |
|
|
دوستت
دارم نشان
هوش دل است نشان
هوش دیوانگیست! * «دوستت
دارم!» گونهای
پُرسش است گونهای
خواهش است * دوستت
دارم باید
دانا باشد دوستت
دارم باید
توانا باشد * دوستت
دارم باید از
همهمهی
خیابانها
گذشته باشد دوستت
دارم باید از
هلهلهی جشنها
گذشته باشد * دوستت
دارم باید با
اوج و فرود
واژهها
آشنا شده
باشد؛ و
پرسشهای
بلند را
پُشتِ سر
گذاشته باشد * دوستت
دارم باید
گلی باشد کز
همهی واژهها
شکفته شده
باشد * دوستت
دارم باید
بوی اوج بدهد دوستت
دارم باید از
همه سو باز
باشد * دوستت
دارم نباد
پُرسشهای
مکنده داشته
باشد دوستت
دارم باید
سبُک باشد و
چون پروانهای
برخیزد * «دوستت
دارم!» دو
واژهی ماهگون
وحشیست دوستت
دارم نشان
هوش دل است نشان
هوش دیوانگیست! ۲۴
دسامبر ۲۰۰۷
|