خانه

عباس صفاری

 
 

حضور رفتگان



نام رفتگان را
دلم نمی آيد
از دفتر نازك تلفن
                       خط  بزنم .


در اين پسين گرفته
‌ی سپتامبر

اگر به ديدار شما نيز بيايند
خواهيد ديد
كه فرق چندانی نکرده‌اند

فقط کمی رنگ‌پریده

                  لاغر
و كم حرف شده‌اند.

در برابرتان می نشينند
قهوه‌ی سياهشان را
به آرامی هم می زنند
و به حرف های شب مانده‌‌ی شما
                   گوش می سپارند.


به حضورشان
نيازی اگر نباشد
بی هيچ گله ای بر می خيزند
كفشهای خاكی شان را می پوشند
و به شناسنامه های باطل شده ی خويش
باز می گردند.

 

برگرفته‌از برسی کتاب ۳۷ و ۳۸