خانه

حمید رضا رحیمی

 
 

تفريق

 

 

هزاران تک درختیم

که دور از هم

در ذهن خالی بيابان

روئيده‌ايم

نه پرنده‌ای

بر شاخه‌های خشکمان،

می خواند

نه ما را

باغبان فصول

از آنٍ خود،

می داند.

آه!...

چه جنگلی می شديم

اگر کنار هم

می روئيديم....

 

۱۸ ژانويه ۱۹۸۹

 

از چشم انداز شماره ۱۰